Laat ik voorop stellen dat ik mijn blog niet wil of ga gebruiken om bedrijven en/of mensen op de hak te nemen. Ik ben positief ingesteld (100% Generatie Y hè) en wil ook graag anderen en mezelf positief stimuleren en inspireren met het schrijven over ondernemerschap. Maar soms moet ik toch even iets kwijt….

We gaan terug naar het jaar 1999
Nadat we ons met z’n vijven ingeschreven hadden bij de kamer van koophandel moest er flink (:p) geïnvesteerd worden. Uiteraard hadden we niet zomaar geld op de plank liggen. Het geld dat we verdienden bij de groenteboer, tuinbeeldenboer, stucaboer, taxiboer en visboer (ik) ging elk weekend weer op bij de diverse discotheken in de regio. Het eerste plan dat we hadden na ons bezoekje aan de KVK was dan ook een bezoekje aan de plaatselijke Rabobank.
Twee dappere heren strak in pak en met veel te grote koffers (die waren in de aanbieding bij de Aldi, maar zagen er niet uit!) hadden een afspraak bij de Rabobank. Raymond en ik gingen vol vertrouwen het gesprek aan en overhandigden een kort businessplan en ons Kamer van koophandel uittreksel. Inzet van ons gesprek: een rekening courant van 1.000,- gulden(!).
Met de staart tussen de benen gingen Ray en ik weer naar huis. Missie mislukt! Zodra je ondernemer bent tellen ineens andere regels en logica. Als particulier krijg je bijna contant geld mee als je bij een bankt langs gaat voor een wasmachine- of autolening. Maar startende ondernemers… notabene 5 startende HBO’ers?
Nu 12 jaar later kan ik er nog steeds niet met mijn verstand bij. Hoe is het mogelijk dat een bank niet in startende ondernemers gelooft (want dat zeiden ze letterlijk: “Wij geloven hier niet in” met de toevoeging “met jullie vijven”) en je bijna uitlacht (want zo voelde het zeker!) als je om duizend gulden krediet komt vragen.
Welkom in de wereld van de ondernemer! Onze eerste tegenslag als startende ondernemers.
Wat gaat er hier nu fout?
Uiteraard heb ik geen moeite met het feit dat ze letterlijk géén geld wilden lenen. Dat is hun keuze. En laten we eerlijk zijn, ze lopen natuurlijk ook een enorm risico door ons die 1.000,- gulden te lenen! *cynische mode uit*. Er zijn genoeg alternatieven te vinden voor (creatieve) ondernemers. Zoals je weet heeft dit ons dus ook niet tegengehouden. En die eigen PC kwam er alsnog (want daar was het geld voor).
Waar ik wél moeite mee heb is dat een bank met een dergelijk statement aangeeft niet te geloven in startende ondernemers. Sterker, in dit geval hebben ze het zelfs letterlijk gezegd tijdens het gesprek. Letterlijk! Lekker hoor, ben je net begonnen in de grote zakenwereld!
Hoe zou dat tegenwoordig zijn?
Het lijkt me dat de krediet-crisis het er niet makkelijker op heeft gemaakt voor startende ondernemers. Hier heb ik geen onderzoek naar gedaan, dus als iemand weet hoe dit tegenwoordig gaat… laat een reactie achter, ik ben erg benieuwd!
Wat ik wel weet is dat er nog te weinig initiatieven zijn om ondernemers te stimuleren. Want daar gaat het me tenslotte om. Stimuleer ondernemers, stimuleer ondernemende mensen, stimuleer initiatief, stimuleer! Uiteindelijk worden we daar allemaal beter van. De economie, de maatschappij en de mens zelf. Daar geloof ik echt heilig in.
Mijn belofte
Ik ben er de laatste tijd meer en meer achter gekomen dat ik jonge ondernemers en ondernemende mensen graag wil stimuleren. Niet alleen door het schrijven van deze blogpost, maar door wat je om je heen ziet gebeuren. Een dalende economie (alweer), veel oorlog en onzekerheid in de wereld. Wij hebben mensen nodig met initiatief. Geen afwachters, maar aanpakkers. Deze mensen moeten positief gestimuleerd worden!
Mijn bijdrage bestaat tenminste uit:
- het voortzetten van deze blog. Hopelijk een positieve stimulans voor anderen;
- het actief coachen van startende ondernemers. Ik heb me inmiddels als begeleider aangemeld bij de stichting Jong Ondernemen;
- wat er verder op mijn pad komt.
En omdat het kan:
- € 1.000,- krediet voor de eerste de beste startende jonge ondernemers (v.o.f. dus!) die zich bij me melden met een leuk idee & inschrijving bij de KVK. Niet omdat ze het nodig zouden hebben, maar als positieve stimulans krediet! En een beetje als statement naar de (Rabo)bank!
Ondernemen is voor mij… anderen positief stimuleren om ondernemend te zijn


Ons eerste boek 'Zo kan het Ook' is zeer goed ontvangen. De reviews zijn lovend en inmiddels zijn er ruim 1.800 exemplaren verkocht.
Ik vind dit echt een grandioze post. Eerst kwam het ‘o ja is ook zo de b##&%’ naar boven. Nu weet ik dat door ze toen ‘nee’ gezegd hebben wij creatiever waren in het vinden van een andere oplossing. Het zijn verhalen die je snel weer vergeet en daarom zijn ze zo leuk om op je blog terug te vinden.
Maar je punt ben ik het zeker mee eens. We moeten geloven en stimuleren in jonge ondernemers en als wij daar een steentje aan bij kunnen dragen dan staan we voorop. Jij zeker nu met je blog. Goed gedaan, echt leuk!
Dat is nog eens een statement, Marcel! Nice!
Overigens toen ik in 2008 een zakelijk rekenig opende bij de rabobank moest ik mijn best doen om er géén krediet op te krijgen. Blijkbaar hebben ze wel vertrouwen in ondernemers met “trust me i’m a virgin” of “ken ik jou niet van de kinderdisco?” op hun shirt
Wat weer een heerlijke blogpost heb je geschreven maatje. Die Aldi koffers (grinnik)!!
En wat betreft stimuleren van ondernemers daar sta ik zo 1000% achter (ow en mochten er zich toevallig twee ondernemers melden, dan wil ook nog wel 1000,- spenderen)
Banken willen zekerheid, veiligheid.
Wat ze eigenlijk willen is schijnzekerheid. Een businessplan zonder ondernemers ervaring is een vodje papier met een uitgedacht idee.
Het probleem met banken is dat er geen ondernemers zitten. Ondernemers snappen ondernemers. Een ondernemer herken je, en ondernemers klaren the-job-at-hand.
De bank kan dat niet herkennen en dus vallen ze terug op businessplannen, schijnveiligheid.
Als je ze daar mee confronteert heb je de poppen aan het dansen. Eng woord, niet over praten.
Wij hebben het geluk dat we binnen RABO SMG iemand hebben leren kennen die wel ondernemers DNA heeft, goed contact onderhoud en snapt waar wij als jong IT bedrijf mee bezig zijn. Dat is misschien nog wel een groter probleem. Banken snappen onze industrie niet.
allereerst leuk stuk!
Ik kreeg deze link toegestuurd van mijn nichtje die reageerde op mijn facebook berichtje over de kleineondernemingsregeling.
Heel toevallig ga ik morgen naar de KVK om me in te schrijven.
Nou begin ik niet een super groot bedrijf maar ga ik gewoon naast mijn studie grafisch vormgeven!
Dus dit is een leuk stukje om te lezen!
Kijk aan, wat een mooie stap Redmer. Gefeliciteerd!
En je hoeft niet direct een super groot bedrijf na te streven hoor. Je bent tenminste ondernemend en neemt initiatief! Dat is helemaal top.
Laat je weten hoe het bij de KVK was?
Ik ben vandaag bij de KVK geweest maar ben er zonder nummertje weg gegaan.
Ik kreeg het advies om eerst met VAR verklaringen te gaan werken om niet het risico te lopen dat het me (in het begin) eventueel geld gaat kosten.
Nu heb je dat er denk ik wel uit na 1 opdracht maar ik heb hun advies toch maar opgevolgd.
Ik vraag me nu wel af dat bedrijven je nu minder serieus nemen omdat je niet staat ingeschreven..
Vandaag nog wel geregeld dat ik in ons lokale krantje een stuk kan zetten over het starten van mijn onderneming
Er zijn vast bedrijven die hier na kijken… maar ook al sta je ingeschreven bij de KVK dan nog zien bedrijven je als een freelancer. Ik denk dat het verschil niet zo groot is. Lekker beginnen Redmer.
Ik ben vandaag nog een toepasselijke Quote getwitterd: “The way to get started is to quit talking and begin doing.” – Walt Disney (first UX Professional)
Leuk Marcel! Dit soort dingen zou je bijna vergeten.
Mooi initiatief ook, een ‘positieve stimulans krediet’!!
Nu ben ik benieuwd hoe jullie dan je bedrijf groot hebben gekregen. Hadden jullie de 1000 gulden krediet achteraf toch niet nodig om groot te worden? Hebben jullie ergens anders een investeerder gevonden? Vertel!
We hadden die 1.000 gulden inderdaad niet nodig. Uiteraard moesten we nu ingewikkeld doen en werken op de computers van onze ouders en het overige geld lenen van Henk Wijnholds (hij was op dat moment de enige werkende van ons).
Daar hebben we het mee gedaan en daar zijn we ‘groot’ mee geworden. We hebben geen investeerder nodig gehad voor de begin jaren. Later zijn we wél bij een bank uitgekomen om onze verdere groei te financieren.
Wauw, wat een gave post! Heerlijk om een stukje geschiedenis terug te lezen en een prachtige moraal. Natuurlijk hadden jullie dat geld niet nodig, het lukte jullie ook wel zonder! Toen ik 18 was kreeg ik zonder blikken of blozen diezelfde middag 3000 gulden op mijn rekening van de Rabobank. Ik zei dat ik er een wasmachine enzo van ging kopen omdat ik op kamers ging. Blijkbaar had ik een betere koffer of een ander shirt aan dan jullie
Ik ben heel benieuwd naar de vof die zich gaat melden!
Wat leuk dat jullie allemaal reageren. Dat inspireert om meer te schrijven. Dank allen!
Ik heb de ‘reageer op een comment’ functionaliteit ook gevonden in WordPress (thnx Ray) dus mijn individuele reacties vind je tussendoor…
ps. nog geen aanmeldingen
Leerzame post voor starters. Zelf ben ik zzp er paar tips voor starters; focus op je werk, stel je zelf reële doel(en) zeg wat je doet en doe wat je zegt, je wilt de beste zijn in je vakgebied. Hierdoor wordt je onafhankelijk en heb je op termijn als klein bedrijf geen bank meer nodig. Daarnaast moet je een beetje geluk hebben. Ik spreek uit ervaring.
De comment van Dirk-Jan zegt genoeg ook een goede post ! btw
“Je moet een beetje geluk hebben” dat is een leuke…! Ik ga kijken of ik daar ook eens een blogpost over kan schrijven.
Wil je deze ervaring met me/ons delen, Martin? Of heb je dit al ergen staan?
Hallo Marcel
Ik heb mijn ervaring op mijn blog gezet.
http://www.postmusparket.nl/blog/geluk-kun-je-afdwingen/
Natuurlijk wil ik dit met jullie delen!
Hoi Marcel, Wat een leuke blog! Ik moet toegeven dat ik hem zelfs twee keer heb gelezen. Heel erg herkenbaar, want zo is het bij mij ook gelopen. Twee en een half jaar geleden begon het bij mij ook te kriebelen en ben met mijn ondernemersplan naar de banken gestapt. Ik had namelijk als werkende ouder ondervonden dat de kinderopvang in ons dorp te wensen over liet en ik wilde er persoonlijk voor zorgen dat er goede kinderopvang werd gerealiseerd. Er waren weinig banken die in mij geloofden, zelfs “vrienden” hebben me uitgelachen. Uiteindelijk heb ik een bank gevonden die met heel veel pijn en moeite de financiering rond kreeg. Ik had immers geld nodig voor de verbouwing en de inventaris anders kon ik niet starten. Uiteindelijk heeft alles goed uitgepakt. Een vliegende start gemaakt en inmiddels zijn we met een team van tien medewerkers sterk. Over de plannen van de regering binnen de kinderopvang maak ik me momenteel niet zo druk. Ik ga gewoon door met ondernemen. Als jezelf maar in je eigen plannen gelooft!
Groetjes van een oudklasgenootje van je
Hi Evi, wat leuk dat je een reactie achter laat. Ik wist niet eens dat je deze stap had gemaakt. Gefeliciteerd hiermee, wat stoer zeg!
Ik ben dus niet de enige die zich “uitgelachen” heeft gevoeld. Wat raar is dat hé? Mooi dat je uiteindelijk toch een bank hebt gevonden voor je vliegende start, want dat mag je zeker zo noemen!
“Als jezelf maar in je eigen plannen gelooft.” Inderdaad, mooi gezegd! Al moet je door 100 deuren en lacht iedereen je uit.
Mooie Blog Marcel, en jullie hebben het toch maar mooi voor elkaar gekregen zonder de Rabobank….respect!
[...] Naar aanleiding van het artikel van Marcel Hagedoorn [...]