“Ik ben er de laatste tijd meer en meer achter gekomen dat ik jonge ondernemers en ondernemende mensen graag wil stimuleren. Mijn bijdrage bestaat tenminste uit het voortzetten van deze blog. Hopelijk een positieve stimulans voor anderen.”

Best confronterend! We zijn nu tenminste een half jaar verder en er is nog niet één blogpost bij gekomen *schaam*. Ik moet mezelf er blijkbaar echt toe zetten om een blogpost te schrijven. Want dat blijft niet echt een hobby van me… schrijven. Anderen enthousiast maken om ondernemend te zijn is wél een hobby van me. En gelukkig is er weer veel gebeurd op dat vlak. Niet altijd actueel te volgen via dit blog (understatement!) maar voor de liefhebber hebben we altijd nog m’n Twitter.

Positieve stimulans krediet

Tijd voor een statusupdate van m’n vorige blogpost. In deze blogpost heb ik het volgende beloofd: “€ 1.000,- krediet voor de eerste de beste startende jonge ondernemers (v.o.f. dus!) die zich bij me melden met een leuk idee & inschrijving bij de KVK. Niet omdat ze het nodig zouden hebben, maar als positieve stimulans krediet!” Over het hoe en waarom deze belofte heb ik al voldoende verteld in mijn vorige blogpost. Het leukste van de blogpost vond ik zelf dat, naast vele leuke reacties van lezers, binnen een tweetal weken twee ondernemende jongens, Gert-Jan Modderman en Frank van Huis, zich bij me meldden. Niet om het geld, maar ook vooral omdat ze het eens waren met m’n blogpost en ze mij ook graag als ondernemerscoach wilden. Hoe cool is dat!

Stiekem moet ik wel even toegeven dat ik Gert-Jan al een aantal jaren ken en hem op mijn blogpost heb moeten wijzen (ssssssttt), maar toch! Ik heb Gert-jan en Frank gevraagd of ik ze een paar vragen mocht mailen over ondernemen voor op mijn blog. Leuk om te delen, dacht ik zo…

Ondernemen door de ogen van Rice Ink

Wat voor bedrijf is Rice Ink?

We zijn op 24 mei 2011 gestart met Rice Ink. Ons bedrijf heeft zich ten doel gesteld veelbelovende kunstenaars een podium te geven voor hun talent. Aan de hand van hun ontwerpen brengt Rice Ink via internet t-shirts op de markt. Uiteindelijk willen we toewerken naar een collectief van talentvolle kunstenaars die kunst toegankelijk maken voor een groter publiek. Als bedrijf slaan wij de brug tussen de kunstwereld en dit grotere publiek. Onze rol is er een van faciliteren en coördineren.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen?

Aan de ene kant heel simpel, we zijn geïnteresseerd in mooie, stijlvolle kleding. Aan de andere kant hebben we gemerkt dat de huidige tijdsgeest minder ruimte biedt voor mooie dingen en daardoor voor kunst/ ontwerp. Wij vinden het erg belangrijk dat talentvolle mensen wél de kans krijgen zich te laten zien en als het ware een podium krijgen voor hun ideeën. Het is ons plan samen met de kunstenaars op een bescheiden, maar serieuze manier een positieve draai te geven aan de cultuurverarming, die in onze ogen nu gaande is.

Wat zijn jullie ambities?

Een voortdurend proces van groei en ontwikkeling op bedrijfs- en persoonlijk vlak, waarin geld een middel is en voor geen enkele partij een doel mag worden. Als de financiën het toelaten, zou het leuk zijn als we steeds meer tijd kunnen stoppen in het realiseren van dit unieke project en minder afhankelijk zijn van onze dagelijkse werkzaamheden.

Waarom beginnen jullie voor jezelf?

Beide werken we al weer een aantal jaren in loondienst. Niks mis mee, maar niet erg spannend. Zoals dit waarschijnlijk bij meer bedrijven is gegaan, is ons idee voor een eigen bedrijf in de kroeg ontstaan. We begonnen met wilde plannen over een kroeg in Nederland of misschien wel in Spanje, gevolgd door ideeën over ‘iets met mode’. Weinig concreet dus. Totdat dit iets met mode op weer een kroegavond ter sprake kwam en helemaal nog niet zo gek leek. Het nadeel van een biertje te veel op is de kater, maar één van de voordelen is het groots durven denken. Hetgeen overigens niet opgevat moet worden als een pleidooi voor alcohol gebruik bij het creatief bezig zijn. Naarmate de avond vorderde zagen wij al snel de voordelen van een eigen bedrijf (de nadelen zijn op zo’n moment even niet relevant): de kans samen iets moois te op te bouwen, zelf keuzes te maken en verantwoordelijkheid te dragen voor de genomen beslissingen en in te zetten koers. Na wakker te zijn geworden, was er inderdaad de wel bekende kater, maar bleef het idee voor het starten van een eigen bedrijf fier overeind staan. Uiteindelijk hebben we onze interesse in mode gecombineerd met het belang dat wij hechten aan de maatschappelijke functie van kunst. Hieruit is Rice Ink vervolgens ontstaan.

Hoe zijn jullie begonnen?

Na het hele kroeg verhaal, is de eerste stap die we hebben ondernomen het inschrijven van ons bedrijf bij de Kamer van Koophandel. Vervolgens hebben we veel tijd besteed aan het ontwikkelen van onze visie. We hebben meerdere avonden gespendeerd aan brainstormen over zaken als waar we voor staan als bedrijf, het neerzetten van een goede organisatie, het kiezen van een doelgroep en het maken van een stappenplan. In dezelfde periode hebben we veel contacten gelegd met mensen die wilden meewerken aan het realiseren van het project Rice Ink. Denk hierbij aan kunstenaars, onze vrienden van Studio Plakband (!), webdesigners, een drukkerij, een coach en mogelijke investeerders. Op dit moment zitten we in de laatste fase voordat we live gaan. Dit betekent concreet dat een behoorlijk aantal kunstenaars graag meewerkt aan het project, de afspraken met de drukker zijn gemaakt, we een financiële buffer hebben om te starten, de website binnenkort wordt gebouwd en de social media worden ingericht. Ons doel is om medio januari definitief los te gaan.

Wat verwachten jullie van het ondernemerschap?

Van ondernemen verwachten we dat dit in meerdere opzichten een harde business is, maar weten we waarschijnlijk nog niet half hoe hard het er daadwerkelijk aan toe gaat. We zijn nu nog fris, enthousiast en ervan overtuigd dat we gedurende het ondernemen trouw blijven aan onze idealen en ideeën. Naarmate de tijd verstrijkt zullen dit soort ideeën/denkbeelden vast onder druk komen te staan en komen we voor keuzes te staan die niet altijd makkelijk zijn. Ook wij zullen soms de verkeerde keuzes maken. Als je echter niet op je bek durft te gaan, moet je wat ons betreft ook niet gaan ondernemen. Dit betekent niet we maar lekker roekeloos ondernemertje spelen, maar zal ons ook niet remmen in de verwachtingen die we hebben.

Wat is voor succes voor jullie?

We hebben ons doel bereikt als we een positieve bijdrage kunnen leveren aan de ontwikkeling/ kansen van veelbelovende kunstenaars en bovendien onze eigen ontwikkeling. We gaan er natuurlijk vanuit dat ons project een succes wordt. Mocht het succes niet komen, dan kunnen we ons troosten met de gedachte dat we vanuit de juiste intenties zijn gestart en een bijdrage hebben proberen te leveren aan de ontwikkeling van mensen. Deze gedachte is in onze ogen al een succes op zich.

We gaan terug naar het jaar 1999

Nadat we ons met z’n vijven ingeschreven hadden bij de kamer van koophandel moest er flink (:p) geïnvesteerd worden. Uiteraard hadden we niet zomaar geld op de plank liggen. Het geld dat we verdienden bij de groenteboer, tuinbeeldenboer, stucaboer, taxiboer en visboer (ik) ging elk weekend weer op bij de diverse discotheken in de regio. Het eerste plan dat we hadden na ons bezoekje aan de KVK was dan ook een bezoekje aan de plaatselijke Rabobank.

Twee dappere heren strak in pak en met veel te grote koffers (die waren in de aanbieding bij de Aldi, maar zagen er niet uit!) hadden een afspraak bij de Rabobank. Raymond en ik gingen vol vertrouwen het gesprek aan en overhandigden een kort businessplan en ons Kamer van koophandel uittreksel. Inzet van ons gesprek: een rekening courant van 1.000,- gulden(!).

Met de staart tussen de benen gingen Ray en ik weer naar huis. Missie mislukt! Zodra je ondernemer bent tellen ineens andere regels en logica. Als particulier krijg je bijna contant geld mee als je bij een bankt langs gaat voor een wasmachine- of autolening. Maar startende ondernemers… notabene 5 startende HBO’ers?

Nu 12 jaar later kan ik er nog steeds niet met mijn verstand bij. Hoe is het mogelijk dat een bank niet in startende ondernemers gelooft (want dat zeiden ze letterlijk: “Wij geloven hier niet in” met de toevoeging “met jullie vijven”) en je bijna uitlacht (want zo voelde het zeker!) als je om duizend gulden krediet komt vragen.

Welkom in de wereld van de ondernemer! Onze eerste tegenslag als startende ondernemers.

Wat gaat er hier nu fout?

Uiteraard heb ik geen moeite met het feit dat ze letterlijk géén geld wilden lenen. Dat is hun keuze. En laten we eerlijk zijn, ze lopen natuurlijk ook een enorm risico door ons die 1.000,- gulden te lenen! *cynische mode uit*. Er zijn genoeg alternatieven te vinden voor (creatieve) ondernemers. Zoals je weet heeft dit ons dus ook niet tegengehouden. En die eigen PC kwam er alsnog (want daar was het geld voor).

Waar ik wél moeite mee heb is dat een bank met een dergelijk statement aangeeft niet te geloven in startende ondernemers. Sterker, in dit geval hebben ze het zelfs letterlijk gezegd tijdens het gesprek. Letterlijk! Lekker hoor, ben je net begonnen in de grote zakenwereld!

Hoe zou dat tegenwoordig zijn?

Het lijkt me dat de krediet-crisis het er niet makkelijker op heeft gemaakt voor startende ondernemers. Hier heb ik geen onderzoek naar gedaan, dus als iemand weet hoe dit tegenwoordig gaat… laat een reactie achter, ik ben erg benieuwd!

Wat ik wel weet is dat er nog te weinig initiatieven zijn om ondernemers te stimuleren. Want daar gaat het me tenslotte om. Stimuleer ondernemers, stimuleer ondernemende mensen, stimuleer initiatief, stimuleer! Uiteindelijk worden we daar allemaal beter van. De economie, de maatschappij en de mens zelf. Daar geloof ik echt heilig in.

Mijn belofte

Ik ben er de laatste tijd meer en meer achter gekomen dat ik jonge ondernemers en ondernemende mensen graag wil stimuleren. Niet alleen door het schrijven van deze blogpost, maar door wat je om je heen ziet gebeuren. Een dalende economie (alweer), veel oorlog en onzekerheid in de wereld. Wij hebben mensen nodig met initiatief. Geen afwachters, maar aanpakkers. Deze mensen moeten positief gestimuleerd worden!

Mijn bijdrage bestaat tenminste uit:

• het voortzetten van deze blog. Hopelijk een positieve stimulans voor anderen;
• het actief coachen van startende ondernemers. Ik heb me inmiddels als begeleider aangemeld bij de stichting Jong Ondernemen;
• wat er verder op mijn pad komt.

En omdat het kan:

• € 1.000,- krediet voor de eerste de beste startende jonge ondernemers (v.o.f. dus!) die zich bij me melden met een leuk idee & inschrijving bij de KVK. Niet omdat ze het nodig zouden hebben, maar als positieve stimulans krediet! En een beetje als statement naar de (Rabo)bank!

Ondernemen is voor mij… anderen positief stimuleren om ondernemend te zijn

Op veler verzoek schrijf ik een blogpost over deze uitdaging, want op ‘mijn 30-dagen pagina’ kun je geen reactie achter laten. Wel 10 likes, cool!

Wat was mijn uitdaging?

Vlees eten! Waarom? Nou, ten eerste: vlees is kracht! Maar het begon eerlijk gezegd met een dolletje. Ik las de blogpost ‘Try something new for 30 days‘ van collega Esther terwijl ik Hans Teeuwen aan het luisteren was. Nu heeft Hans Teeuwen de leuke quote “Ik houd niet eens van vlees, maar eet het uit principe!”, uiteraard om de gek aan te steken met vegetariërs. Dus toen Esther me later vroeg wat ik van haar blogpost vond, antwoordde ik “Heel erg leuk, ik doe ook mee. Ik ga 30-dagen vlees eten”. Aangezien alleen vlees eten me net even te makkelijk was en niet echt een hele slechte gewoonte is, heb ik de uitdaging aangevuld met “en hier 30-dagen lang een foto van maken.”

Het resultaat… deze schitterende verzameling van vleesmaaltijden.

Waarom doe je hier nu weer aan mee?

Het was voor mij vooral een spontane actie. En meestal als onze baas flipperkast met een artikel, filmpje, blogpost of in dit geval een uitdaging komt, dan is het ook zeker de moeite waard. Mee doen is in dit geval belangrijker dan doelen stellen. Mee doen is het doel. En ik doe ook mee voor Esther (dat inspireert haar om meer van dit soort artikelen te schrijven), voor iedereen die nog meer deze uitdaging met zichzelf wil aangaan (zet hem op mensen!) en ook een beetje voor mezelf.

Ook een beetje voor mezelf inderdaad. Want ik was ook wel echt benieuwd wat je zo nu en al naar binnen aan het werken bent in 30 dagen. Als ik terug blader door mijn verzameling dan komt er maar één woord bij mij naar boven: confronterend.
Je eet wat op in 30-dagen zeg! En wat ziet het er ook vooral ranzig uit op de foto. Toegegeven, maaltijd 5 was ook echt ranzig :p

Hoe nu verder?

Uiteraard begin ik vanavond met vis eten. Maar ik merk aan mezelf dat ik iets bewuster geworden ben wat ik eet. In het begin had ik hier nog wel moeite met de uitdaging… O ja, ik moet vlees eten en er een foto van maken (maaltijd nr. 7 was bijna op, vandaar de close-up :p)… maar na 30-dagen ben je echt heel erg bewust van wat je gaat eten die dag, wat je de vorige dag hebt gegeten en wat je de komende dagen wil gaan eten. De 30-dagen uitdaging kan dus echt wel goed voor me werken. Als dit lukt, dan kan ik ook van een slechte gewoonte af. Of leuker, ik kan iets 30-dagen gaan doen wat ik graag wil gaan doen (maar er nooit van komt).

Misschien ga ik wel 30-dagen lang 5 minuten ergens heel bewust van genieten (zie blogpost Raymond). Of ik ga 30-dagen lang een inspirerend TED-filmpje kijken. Of ik ga de komende 30-dagen bedenken wat ik als volgende 30-dagen uitdaging wil gaan doen :p Ik denk het eerste… maar voordat ik daar mee ga beginnen ga ik eerst genieten van een heerlijke zelfgemaakte tonijnpasta.

Ondernemen is voor mij … een 30-dagen uitdaging aangaan

Tom & Thomas, helden zijn het!

Met hun weblog willen ze jonge ondernemers aanmoedigen om te beginnen met ondernemen en vooral om door te zetten. En met jonge ondernemers bedoelen ze ook écht jonge ondernemers. Tom & Thomas helpen basisschool leerlingen met het bedenken van ideeën, het maken van een plan en het succesvol maken van een bedrijf.

“Tom en Thomas zijn gek op ondernemen en geloven in de mogelijkheden die het ondernemerschap aan kinderen te bieden heeft. Ondernemen stimuleert innovatief denken, creëert banen en is de machine die de welvaart draaiende houdt. In het huidige onderwijssysteem is er, volgens Tom & Thomas te weinig aandacht voor het vak ondernemen.” Ik deel hun filosofie over ondernemerschap. Maar waar ik helemaal blij van word is dat ze het ook gewoon even doen. Niet een blog met mooie verhalen en een ideale wereld voorschotelen, maar zelf met de voeten in de klei en kinderen ook echt helpen. Ze geven workshops, ze maken lesmateriaal en delen alles via hun weblog.

Wat me ook ontzettend boeit is dat ze op een hele heldere manier en in hele duidelijke taal kinderen uitleggen wat ondernemen is. Ondernemen in Jip- en-Janneketaal, of moeten we in vervolg maar gewoon Tom- en-Thomastaal zeggen, ziet er als volgt uit:
“Ondernemen betekent iets gaan doen. Als ondernemer doe je iets voor iemand anders of verkoop je iets (een product of een dienst) aan iemand. In ruil hiervoor krijg je iets terug. Dit kan geld zijn, maar ook snoep of een goed gevoel. Als jij voor je buurvrouw het gras maait dan ben je al aan het ondernemen. Je verkoopt een dienst (gras maaien) aan de klant, in dit geval de buurvrouw. Je kunt met je buurvrouw afspreken dat je, in ruil hiervoor, geld van haar krijgt. Als jij op Koninginnedag je speelgoed verkoopt aan andere mensen ben je ook aan het ondernemen. Je verkoopt mensen dan een product (je speelgoed) in ruil voor geld. Een baantje hebben is iets anders dan ondernemen, als je voor een baas werkt ben je geen ondernemer. Ondernemen is leuk, want je kan zelf alles bepalen en alle opbrengsten houden. Maar het is ook moeilijk, want als je niets verkoopt verdien je ook niets.”

In deze alinea weten ze op een hele mooie wijze de kern van ondernemen uit te leggen. Vooral de zin “Dit kan geld zijn, maar ook snoep of een goed gevoel” spreekt me erg aan. Het is inderdaad zo dat ondernemen niet altijd betekent dat je geld verdient hebt. Zij hebben er één zin voor nodig, ik een hele blogpost

Waarom is niet iedereen ondernemer?

Maar als het zo simpel is, waarom is dan niet iedereen ondernemer? Ook dat weten ze in één zin samen te vatten. “Maar het is ook moeilijk, want als je niets verkoopt verdien je ook niets.” En zo is het inderdaad. Ondernemen is niet alleen een leuk vak, maar ook ontzettend moeilijk. Velen durven niet de stap te maken om ondernemer te worden, laat staan zó tevreden te zijn met datgene wat ze ondernemen dat ze ondernemer willen en kunnen te blijven. Andere kiezen er bewust voor om géén ondernemer te zijn, wat niet wil zeggen dat iemand niet ondernemend is.

Misschien moeten we ondernemen dan ook wel zien als ‘ondernemend’. Iedereen kan ondernemend zijn of ondernemender worden dan dat je nu bent. Of het nu iets vaker iets ‘leuks’ gaan doen in het weekend, je vakantie wat avontuurlijker gaan indelen of weer een keer bij je oma op bezoek gaan. Het mooie van ondernemend zijn is dat de moeilijkheidsgraad een stuk naar beneden gaat. Uh, in Tom-en-Thomas taal bedoel ik natuurlijk ‘iets ondernemen is niet moeilijk, je moet gewoon doen’.

Mijn aanvulling op de Tom- en Thomas definitie:

“Ondernemend zijn betekent iets gaan doen. Iets ondernemen doe je als je iets voor jezelf of iemand anders doet. In ruil hiervoor krijg je iets terug. Dit kan geld zijn, maar ook snoep of een goed gevoel. Ondernemend zijn is leuk, want je kan zelf alles bepalen en de opbrengst is voor jezelf. Iets ondernemen is niet moeilijk, je moet gewoon doén.”

Ondernemen is voor mij…. ondernemend zijn en gewoon iets gaan doen.

Je merkt het al. Ik heb wel een mening over de belastingdienst. Het mag allemaal wel iets vriendelijker, iets normaler, iets makkelijker. Een voorbeeldje uit de praktijk.

Ik begin mijn uitleg met de gevolgen, want hierbij ervaar je de belastingdienst het sterkst negatief. Zie het als de politie; het is goed dat ze er zijn, maar als je er zelf mee in aanraking komt dan is het vaak vanuit een negatieve ervaring. Een negatieve ervaring begint bij de belastingdienst vaak met een brief. In mijn geval met de volgende titel ‘Naheffingsaanslag’, met als uitleg “De Belastingdienst heeft u deze naheffingsaanslag opgelegd omdat u geen aangifte heeft gedaan en omdat u de omzetbelasting gedeeltelijk niet heeft betaald”. Mijn eerste reactie: @#$%^#$@!

Uitstapje naar ‘mijn’ wereld
Ik zal je even meenemen in de wereld van mijn personal holding (PH), Miracle BV. Voor deze BV, waar maandelijks niet al te veel gebeurt, moet ik één keer per kwartaal aangifte omzetbelasting doen en betalen. Als je dan ietsje te veel op de automatische piloot werkt, leuk is het immers niet, zou je dus wel eens kunnen vergeten de aangifte of de betaling te doen. Zie hier de aanleiding. Ik had netjes de betaling van de omzetbelasting gedaan, maar de aangifte omzetbelasting ontbrak.

Terug naar de gevolgen…
Ik ontving dus een “boete voor het niet doen van aangifte” en een “boete wegens het niet betalen, van 2%”. Beginnend bij de tweede boete, dit blijkt 2% van het verschil tussen mijn betaalde bedrag en het door de belastingdienst geschatte bedrag te zijn. Omdat ik geen aangifte had gedaan, zijn ze er van uitgegaan dat het door mij betaalde bedrag niet volledig zou zijn. Een telefoontje naar de belastingdienst geeft een verhelderend antwoord: “Als u uw aangifte alsnog doet (had ik ondertussen gedaan) en deze overeenkomt met het reeds betaalde bedrag, dan hoeft u de boete van 2% wegens het niet betalen niet te voldoen”. Dat gaat mooi, dacht ik nog. Nu die andere boete nog :p

Voor de boete wegens het niet doen van aangifte had de belastingdienst een mooie vergelijking: “Zie het als rijden door rood. Het mag niet, je krijgt een boete, hopelijk leer je er van en doe je het niet weer”. Op zich best een aardige vergelijking, maar naar mijn idee niet helemaal hetzelfde. Het rijden door rood levert immers een gevaarlijke situatie op voor mijzelf en/of een ander. Het doen van aangifte daarentegen… Tevens denk ik dat de kans groot is dat ik het desondanks nog wel een keer vergeet.

Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker

Laat ik me eens verplaatsen in de belastingdienst. Ik zou me ook ontzettend ergeren aan al die ondernemers die niet op tijd hun aangifte en/of betaling doen. Heel erg vervelend, maar volgens mij bestaat er ook nog zoiets als een ‘herinnering’. Mogelijk alleen haalbaar voor Personal Holdings?! De aangifte moet je tegenwoordig digitaal op belastingdienst.nl doen. Je zou zeggen dat ze bij het verstrijken van de deadline zouden moeten weten wie de aangifte wel en wie de aangifte niet op tijd heeft ingediend. Zou de belastingdienst dan niet automatisch een herinnering kunnen sturen per e-mail of SMS? Van mij part mag dit ook een dag vóór het verstrijken van de deadline. En gaat dit de belastingdienst te veel geld kosten…dan berekenen ze dit toch door? Die euro voor een SMS ter herinnering betaal ik liever dan een (onnodige) boete. Hetzelfde eurotje betaal ik ook om een flitser door te geven aan een radio station.

Ik ben ervan overtuigd dat wanneer de focus bij de belastingdienst nóg meer op het ‘wel makkelijker’ komt te liggen, het ook vanzelf leuker wordt. Naar de tandarts gaan is voor de meeste mensen ook niet leuk, maar neem nu mijn tandarts… Ik kan zelf een afspraak maken via het web op een moment dat het mij uitkomt, ik ontvang tevens een herrinneringsmail en zelfs een SMS (jawel!). Hierdoor krijgt mijn tandarts het toch voor elkaar dat het ‘stiekem’ allemaal een beetje leuker wordt!

Ondernemen is voor mij… door rood rijden en er misschien helemaal niets van leren.

Ongeveer twee weken later hebben we wat mij betreft opnieuw (Concept7) geschiedenis geschreven en een hoogtepunt beleefd. Ons boek is opgenomen in Google Books en 100% volledig en gratis te zien voor iedereen die het wil. Dus binnen twee weken bieden we ons boek gratis aan! Sterker, door de lange verwerkingstijd bij Google (we hebben helaas geen tijdsindicatie gekregen) hebben we de gratis versie niet tegelijkertijd kunnen lanceren.

In een eerdere blogpost heb ik verteld waarom we dit boek zelf hebben uitgegeven. Het gratis aanbieden van het boek is een keuze die wel wat vraagtekens doet oproepen. Überhaupt is voor vele uitgevers en boekhandels de toekomst van het boek in het huidige digitale tijdperk een groot vraagteken. Ik voel me dan ook wel geroepen om wat vraagtekens weg te nemen en wellicht een aantal uitgevers te inspireren met onze keuze.

Doelstellingen van ons boek

Uiteraard is het goed om eerst onze doelstellingen met het boek in het juiste perspectief te zetten. Wij hebben géén boek geschreven om zoveel mogelijk exemplaren te verkopen en hier onze boterham mee te verdienen. Wij hebben een boek geschreven om zoveel mogelijk mensen te inspireren, na te laten denken over Human Centered Design en waar mogelijk aan het werk te zetten met praktische methoden. Onze keuze is dus zeker niet één op één over te nemen door andere uitgevers.

Dat gezegd hebbende… laat ik beginnen met de onderbouwing van onze keuze. Eigenlijk moet ik zeggen; laat ik beginnen met het achteraf onderbouwen van onze keuze. Want vele keuzes maak je op basis van je gevoel, waarna je achteraf de keuze voor jezelf probeert te onderbouwen of goed te praten (Paul Postma; je kiest op emotie en rationaliseert het achteraf).

Oké, drie goede redenen:

Reden 1: Kennisdeling

In mijn blogpost ‘de toegevoegde waarde van een uitgever’ heb ik al vermeld dat we bij Concept7 heilig geloven in kennisdeling. Aan kennisdeling hebben we altijd al gedaan.

Leuk voorbeeldje: op onze Facebook pagina staan enkele gebruiksvriendelijkheidsscans, welke we in 2002 voor een aantal lokale kranten wekelijks schreven. Vooral het woord verkondigen (destijds was voor ons usability het toverwoord, nu is dat Human Centered Design) is voor ons erg belangrijk.

Wij zijn er van overtuigd dat Human Centered Design dé manier is om succesvol een website te ontwikkelen of te optimaliseren. Dan ben je toch gék als je dit voor je zelf wilt houden (bij wijze van)? Hoe meer mensen dit weten, hoe beter! Hoe meer feedback wij zelf ook weer krijgen, hoe beter we onszelf weer kunnen ontwikkelen. Want één ding is zeker… over 8 jaar ziet de wereld er compleet anders uit.

Reden 2: Innovatie

Een tweede belangrijke reden om ons boek via Google Books aan te bieden is het geloof in nieuwe initiatieven, innovatie, vernieuwing.

Binnen een week na de lancering in Google Books ben ik al leuke implementaties tegengekomen. De webshop van Van Stockum biedt een Google Preview call-to-action aan. CentralPoint heeft een inkijkexemplaar geïntegreerd in de webshop. Mooie implementaties die bovendien ook nog eens van toegevoegde waarde zijn. Een boek kunnen bekijken, doorbladeren en zelf beoordelen is één van de ontbrekende dimensies van boeken-webshops ten opzichte van de boekenwinkel.

Op 30 juni kwam Frankwatching met een artikel over Yindo, e-boeken kopen of lenen. Een nieuw initiatief in de boekenwereld, door uitgeverij Van Duuren Media, in samenwerking met Kassenaar IT Services. Het zou je waarschijnlijk niet verbazen dat ons boek vanaf de bèta lancering via Yindo te lenen is. Sterker, ‘zo kan het ook’ is momenteel het enige boek op Yindo welke volledig gratis te lenen is. Want als je het boek gratis via Google Books aanbiedt, dan vinden we dit de nieuwe standaard.

Een andere reden om het boek via Google Books aan te bieden is de mogelijkheid het boek meetbaar te maken. Eerlijk gezegd zijn de statistieken nog niet wat je van Google mag verwachten. Natuurlijk is het leuk om te zien hoeveel unieke bezoekers het boek bekeken hebben en hoeveel pagina’s bekeken zijn. Van Google mag je toch ook verwachten dat je kunt zien welke pagina’s het meest bekeken zijn en hoe lang? Op welke woorden de bezoeker heeft gezocht via de ‘book search’? Waarom is Google Analytics niet geïmplementeerd? Google Editions zit nog in de bèta. Laten we er vanuit gaan dat deze statistieken nog komen… Want hoe beter de statistieken over het boek, hoe te beter wij kunnen inspelen op wensen van onze lezers door het aanbieden van extra content via onze website, blogs en wellicht ook ons volgend boek.

Reden 3: Inspiratie

De derde reden is misschien wel de meest eenvoudige. Onze doelstelling ‘zo veel mogelijk mensen inspireren, na te laten denken over Human Centered Design en waar mogelijk aan het werk te zetten met praktische methoden’ bereiken we misschien het eenvoudigst als we de inhoud van het boek vrij geven en dus gratis aanbieden. Als iemand één hoofdstuk via internet leest en er vervolgens iets mee gaat doen, dan is ons doel geslaagd.

Op de achterkant van ‘Zo Kan Het Ook’ staat ook met grote letters ‘Dit is géén leesboek’. De vormgeving van het boek staat in het teken van inspiratie. Op de blog van Edwin Blom kwam ik een interessant artikel tegen over de lessen die de boekenwereld heeft kunnen leren van de film- en muziekindustrie; boeken zijn de volgende fase in de digitale evolutie. In dit artikel adviseert Edwin: “Laat papieren boeken echt een belevenis zijn, maak ze prachtig.” Ik ben er van overtuigd dat de vormgeving van ons boek bijdraagt aan de verkoop. Via Google Books is niet alleen de content beschikbaar, ook krijgt de bezoeker een goede preview te zien van de papieren versie. Één van de belangrijkste functies van Google Books, zeker voor de uitgever, is de functie ‘Aanbieders van dit boek’. Een permanente call-to-action bij het lezen van de gratis versie om het boek ook fysiek aan te schaffen.

Sinds het boek officieel op de markt is hebben we enorm veel reacties en reviews gekregen over ons boek. Het is heel leuk om ook juist van andere UX-experts te horen dat ze blij zijn dat er eindelijk eens een Nederlands boek over Human Centered Design te verkrijgen is.

Gesteund door de vele positieve reacties denken we er zelfs over ons boek uit te brengen in het Engels en misschien zelfs in het Chinees…. Fysiek? Als e-Book? Er komt vast een passende oplossing. En als we de oplossing hebben, dan verzinnen we achteraf wel enkele belangrijke redenen waarom we het boek in het Chinees hebben uitgebracht.

Ondernemen is voor mij dan ook… kiezen op gevoel en achteraf je keuze onderbouwen

Geïnspireerd door het Nederlands-elftal ben ik vanavond voorbeelden gaan zoeken van de vele parallellen tussen topsport en ondernemen. Met de andere halve finale wedstrijd op de achtergrond heb ik al vele leuke voorbeelden gevonden en bedacht om het komend jaar over te bloggen. Waar ik géén goed voorbeeld bij kon vinden was het begrip rivaliteit. Ligt daar wel een parallel? Heb je als ondernemer wel een rivaal, laat staan aartsrivaal? Wat ik zo kon verzinnen was de strijd tussen grote merken (Nike vs. Adidas, Coca Cola vs. Pepsi etc.) om de consument aan het merk te binden. Maar een goed voorbeeld…. Wie helpt me mee?

Om je wat in te kunnen leven in het onderwerp heb ik, met dank aan Stefan, een paar filmpjes verzameld over rivaliteit. Rivaliteit leeft namelijk niet alleen bij de Nederlanders! Stefan kan het weten, als half Duitser.

Deutschland – Holland Werbung

Deutschland presentiert: Die Antwort auf den Heineken Pletterpet

Angst Vor Die Holländer

Deutschland – Holland Revanche

Deutschland – Holland Revanche – MyVideo

Wohnwagenduell Deutschland Holland

Wohnwagenduell Deutschland – Holland – MyVideo

Het begint te kriebelen…

Bij Josse is het een half jaartje geleden begonnen te kriebelen (leuke zin om goede grappen over te maken). Ondernemende kriebels. Soms waren ze er in grote mate, dan waren ze weer een beetje weg. Josse is hier naar mij toe altijd erg open over geweest en we hebben het vaak over ondernemen gehad. Als ondernemer heb ik mijn mening gegeven, als collega heb ik mijn mening gegeven en ook als directeur heb ik zo mijn mening gegeven. In hoofdlijnen:

• Als ondernemer zei ik: direct doen, je kunt je geen mooiere baan voorstellen! Morgen naar de KVK gaan, moet ik je brengen?

• Als collega zei ik: is dit echt wat je wil en weet je hoe moeilijk het is om ondernemer/ondernemend te zijn? Denk vooral ook eens aan de iets lange termijn, heb je nog steeds opdrachten over 2 jaar? En je weet dat je graag mensen om je heen hebt hé?

• Als directeur zei ik: er is binnen Concept7 géén middenweg. Of je kiest voor je ondernemende toekomst óf je kiest voor Concept7. Beter een keuze dan géén keuze, ook al zou dit kunnen betekenen dat je Concept7 zou ‘moeten’ verlaten.

Een keuze is beter dan géén keuze

In 10 jaar ondernemen hebben we keuzes leren maken. We hebben dit inderdaad moeten leren. Keuzes maken is namelijk helemaal niet zo makkelijk. Ja, achteraf. Dan wel. Soms moet je een stapje terug doen (voor je gevoel) om vervolgens twee stappen vooruit te kunnen maken. Met een juiste visie en een goede strategie wordt het maken van keuzes al een stuk makkelijker. Je volgt een koers en alles wat je van deze koers houdt of niet op deze koers ligt is een potentieel keuzemoment. Goed moment voor een voorbeeld uit eigen ervaring:

Na de zomer van 2008 hebben we de tot nu toe moeilijkste beslissing moeten maken uit de historie van Concept7. Op dat moment stonden we bekend als full-service internetbureau met usability als speerpunt, voornamelijk werkzaam in de MKB. Ons hart en ambitie lag echter bij het ontwerpen van websites en webapplicaties en vooral niet bij de techniek. Dit was al jaren zo. Je zag dit dus ook terug in onze producten en dienstverlening. Het groeien in de ‘architectrol’ ging als een speer (kennis en kunde), de ontwikkeling in techniek en full-service bleef steken, stond vrijwel stil.

Toch heeft het lang geduurd voordat we de keuze hebben gemaakt om ons volledig te specialiseren tot ‘user experience designers’. Zo’n keuze betekent nog al wat! Voor onze klanten (we konden zo’n 150 klanten niet meer goed bedienen), voor onze organisatie (de cultuur veranderde van full-service organisatie naar een specialisten team) en voor onze medewerkers (we gingen van een team van 24 naar 12 medewerkers).

Ik kan wel zeggen dat dit de beste keuze is geweest die we ooit hebben gemaakt. Achteraf,  uiteraard (!), achteraf hadden we deze keuze veel eerder moeten maken. Achteraf zie je hoe goed zo’n keuze uit kan pakken. Achteraf weet je hoelang je eigenlijk al tegen deze keuze aan zat te hikken. Achteraf, achteraf, achteraf…

Van achteraf naar vooraf

Laten we achteraf nou in de toekomst proberen om te draaien naar vooraf. Laten we dat nu vooral leren van o.a. deze keuze. We bepalen onze koers en onze strategie en weten vooraf al dat alles wat niet in lijn is met deze koers en strategie een potentieel keuzemoment is. Een keuzemoment waarvan je de uitkomst van te voren al kunt voorspellen. Ook al lijkt een keuze nadelig en misschien niet nodig op korte termijn, zoals het keuzemoment van Josse, op lange termijn heeft het alleen maar een positief effect.

Uiteraard wens ik Josse (@Jossezwols op Twitter) heel veel succes met het mooiste en moeilijkste vak: ondernemen. Met een goede visie, koers en het maken van (de juiste) keuzes ben ik er van overtuigd dat Josse met De Aannemers succesvol gaat zijn.

Ondernemen is voor mij… je koers en strategie bepalen en bewaken zodat keuzes die op je pad gaan komen je vrijwel vooraf kunt gaan maken. Wel zo makkelijk.

Nu, negen jaar later, gaan we een stapje verder. We willen ‘Nederland’ laten weten hoe je Human Centered Design (HCD) in de praktijk kunt toepassen. Human Centered Design is in onze ogen hét uitgangspunt om succesvol websites te verbeteren of te vernieuwen. Er zijn veel boeken te vinden over dit vakgebied, veelal Engelstalig. Een inspirerend Nederlandstalig boek over het in de praktijk brengen van HCD ontbreekt nog. Daarom brengen wij op 16 juni 2010 ons boek uit: ‘Zo kan het ook! – websites ontwerp je voor mensen’.

Vorig jaar is het idee ontstaan om zelf een boek te schrijven. Inhoudelijk al een hele uitdaging, maar er komt uiteraard veel meer bij kijken voordat een boek uitgegeven is. Onze grootste uitdaging: zoeken we een uitgever of gaan we het boek zelf uitgeven?

Wat doet een uitgever?

Een uitgeverij is een onderneming die informatieproducten of -diensten (bijvoorbeeld boeken en tijdschriften) aanbiedt. Uitgeven of publiceren is het laten ontwikkelen, vermenigvuldigen en verspreiden van informatie en die beschikbaar maken voor lezers of gebruikers. (Bron: Wikipedia)

Dit zet je wel even aan het denken. Wat is nou eigenlijk de toegevoegde waarde van een uitgeverij? Concept7 heeft een blog, we hebben Usabilityweb.nl, Usabilityweb Magazine, ‘The good, the bad and the ugly’ en vele van onze experts hebben een eigen blog… zijn wij dan eigenlijk niet al een uitgeverij?

Wat zijn precies de activiteiten van een uitgeverij, volgens Wikipedia?

• Het tot stand brengen van manuscripten;
• Het aankopen van uitgeefrechten van een bestaand werk;
• Productie van boeken;
• Marketing en verkoop;
• Opslag, verzending, distributie en administratie;

Het tot stand brengen van manuscripten

Het idee om een boek uit te geven komt, zoals je hebt kunnen lezen, volledig vanuit onszelf. Inhoudelijk weten we (Auteurs Raymond en Stefan) wel aardig wat we willen overbrengen en hoe we dit willen gaan doen. Bovendien maken we gebruik van externe redacteuren voor de tekstopbouw, de uiteindelijke spelling- en stijlcontroles.
Kortom: hier zien we de toegevoegde waarde van een uitgeverij niet.

Het aankopen van uitgeefrechten van een bestaand werk

We brengen geen bestaand werk uit in het Nederlands, we schrijven zelf een boek.
Kortom: niet van toepassing

Productie van boeken

Vooral op het gebied van vormgeving wilden we volledige vrijheid. Zeker het eerste boek (er komen inderdaad meer!) willen we vormgeven op onze manier, met een eigen selectie voor papiersoort (FSC-keurmerk). Concreet is het allemaal nog niet. Is dat iets waar een externe uitgeverij mee om kan gaan?
Ook het produceren van een boek is natuurlijk snel te realiseren. Je zoekt een goede drukkerij uit, kiest je oplage en zorgt zelf voor de financiering van de eerste druk.
Kortom: hier zien we de toegevoegde waarde van een uitgeverij niet.

Marketing en verkoop

Specialiteit van het huis! Zeker met de huidige (online) mogelijkheden en het netwerk van Concept7 denken we dat we zelf prima in staat zijn om ons boek te promoten en te zorgen voor de benodigde publiciteit rondom de eerste uitgave. Uiteraard vinden we het leuk als ons boek veel verkocht gaat worden, maar we zijn ook weer niet in de veronderstelling dat we de nieuwe Harry Potter aan het schrijven zijn. Ons boek is natuurlijk voor een specifieke doelgroep en niet voor de massa geschreven.
Kortom: hier zien we de toegevoegde waarde van een uitgeverij niet.

Opslag, verzending, distributie en administratie

Voor ons in eerste instantie één van de belangrijkste redenen om aan een uitgeverij te denken. Uiteraard zitten we er niet op te wachten om alles rondom de verkoop en distributie zelf te gaan organiseren. Zeker niet als er organisaties zijn die dit probleem in één keer van je over kunnen nemen. Een dergelijke organisatie hebben we gevonden!
Met CBcompact speelt Centraal Boekhuis, de grootste distributeur van boeken in Nederland, in op de behoefte van kleine uitgeverijen. Met dit concept kunnen we er voor zorgen dat ons boek bij 1800 (online) boekhandels te koop is en tegelijkertijd alles rondom de distributie van het boek uitbesteden. Oftewel, met dit concept is vrijwel iedereen in staat zelf een kleine uitgeverij te beginnen.
Kortom: hier zien we de toegevoegde waarde van een uitgeverij niet.

Het mag duidelijk zijn; als je de toegevoegde waarde van een uitgeverij niet ziet dan zorg je ervoor dat je géén uitgeverij nodig hebt. Ondernemen kan soms zo eenvoudig zijn.

Ondernemen is voor mij… zelf ondernemen als je de toegevoegde waarde van andere ondernemingen niet ziet.

Voor februari hebben we onze nieuwe pandgenoot Ronald Zanen uitgenodigd om ons bij te praten over zaken doen in China. Voor mij persoonlijk een compleet nieuwe wereld. Ik sta er zelf eerlijk gezegd nooit zo bij stil. Wat weet ik nu echt over China?

Wat weet ik nu echt over China?

Het is een groot land, er zijn veel Chinezen, de tomatensoep is heerlijk, Chinezen schrijven in beelden en volgens mij heten ze allemaal Li, Wang of Chen. Dat zijn de eerste vijf kenmerken die bij mij opkomen als ik aan China denk. Na een uurtje Ronald Zanen te hebben aangehoord besef ik dat ik vrijwel niets van China wist. Nu dus ietsje meer. Maar China is zeker dermate interessant om eens wat vaker bij stil te staan. Wie weet…..

Hierbij een korte samenvatting, in eigen bewoordingen, van Ronald zijn verhaal over zakendoen in China. Wil je een uitgebreidere versie? Nodig Ronald een keer uit! Hij is helemaal gek van China, is momenteel zelfs bezig met een promotiestudie over China, en vertelt er heel graag over.

Achtergronden China

De Chinese bevolking telt zo’n 1,3 miljard personen. Chinezen zijn harde werkers en hebben een hoog lerend vermogen. Vrije tijd kennen ze niet, ze moeten presteren. Presteren is de norm, presteren is de druk. China probeert zich economisch te ontwikkelen door speciale economische zones te maken. Dit zijn zones waar je vrij mag handelen, het kapitalisme. China wordt ook wel eens het land met twee systemen genoemd: het kapitalisme en het communisme.

In onze westerse wereld heeft iedereen al snel zijn mening klaar over deze systemen. Wij kennen een hele andere cultuur, hele andere opvattingen. Ook ik vind het moeilijk me in de Chineze opvattingen te verplaatsen. Zeker als geboren en getogen Nederlander; een groter democratisch land als Nederland moet nog ontstaan…. Toch lijkt dit systeem voor China te werken. Economisch gezien zeker! China mag zeker een economische grootmacht genoemd worden. Een wereldrijk is het (nog) niet. Chinezen zijn internationaal ook veel minder bezig met macht en politiek. Hun opvatting kenmerkt zich met name door vanuit een economisch gewin te denken.

Over zaken doen in China

In China wordt vooral met de uitvoer (productie) geld verdiend. Oneerbiedig gezegd kun je China wel de productie- en voorraadschuur van de rest van de wereld noemen. Het importeren van producten vanuit China klinkt economisch erg interessant. Erg eenvoudig is het zeer zeker niet. Niet alleen de cultuur is erg verschillend, ook de economie! Wist je bijvoorbeeld dat het geld dat in China verdiend wordt alleen in China (met een uitzondering genaamd Hongkong) besteed kan worden? Ik niet!

Een bedrijf oprichten in China is ook niet vanzelfsprekend. Stap je in Nederland naar de Kamer van Koophandel en ben je eigenaar voordat je het weet, in China kan je denken alles geregeld te hebben en er alsnog achter komen dat jouw bedrijf voor 100% eigendom is van de staat. Nog een voorbeeld: denk je bij een rechter je gelijk te krijgen met een Engels contract? Helaas! Alleen contracten in het Chinees zijn rechtsgeldig.

Wat dat betreft is me tijdens deze sessie wel weer duidelijk geworden dat succesvol zakendoen met China de Champions League is van het ondernemen. Champions League ‘spelende’ bedrijven zitten daar al en zijn succesvol, daar waar het gros van de ondernemers strandt in het doen van een poging of hooguit een goede poging. Ga en durf je die uitdaging aan te gaan…. ?

… dan zijn dit enkele te nemen stappen:

• Sluit je aan bij een netwerk, bijvoorbeeld Guanxi.

• Open een Rep Office om in ieder geval structureel aanwezig te zijn in China.

• Zorg voor voldoende managementtijd, want je zult met enige regelmaat naar China moeten.

• Zet een Joint Venture op met een zakenpartner die je kunt vertrouwen. Niet op papier (zie hierboven) maar op de blauwe ogen. Je dient immers hetzelfde belang: serieuze business, economisch gewin!

• Leer de Chinese etiquette, het omgaan met cadeaus, tafelspel en karaoke. Je zult niet de eerste zijn die in enkele valkuilen trapt.  Je kunt de meeste valkuilen wel voor zijn. Leer Chinezen begrijpen en verdiep je in de Chinese cultuur, want één ding is zeker… Chinezen zijn in ieder geval oprecht geïnteresseerd in jou;

Over Ronald Zanen

Ronald is een 48 jarige ondernemer uit het Noorden van Nederland. Ronald heeft bij diverse organisaties in het Grootbedrijf en in het MKB gewerkt als directeur. Als ondernemer heeft hij succesvol diverse bedrijven opgezet dan wel aan deelgenomen. Ronald is gespecialiseerd in organisatie advies en veranderingsmanagement. Verder actief in de begeleiding van ondernemers naar China. Ronald is bijna 3 jaar interim directeur van het China Center Noord Nederland geweest.

Ondernemen is voor mij….serieus overwegen om ooit mee te doen in de Champions League van het ondernemen